เนื้อเพลง · Lyrics
ลม เป่าให้มันพลั่งพรู
เกิดเป็นฟองของน้ำสบู่
เด็กน้อยเฝ้าดู จะลอยไปไกลเท่าไร
หนึ่งวันรื่นรม ฉันนั่งมองเด็กร้องชื่นชม
ยิ่งเป่าก็ยิ่งสุขใจ
ลอยตามสายลม จินตนาการ
โลกของเด็กช่างแสนเบิกบาน
ไม่เหนื่อยมาแบกปัญหา
กู่ร้องเสียงดัง ยิ้มทุกเวลา
ขอให้ฟองลอยสูงสุดตา
ไปสู่ขอบฟ้าสีคราม สวรรค์แสนไกล
มอง มันยิ่งได้รับรู้ เศรษฐกิจยุคฟองสบู่
มันไม่น่าอยู่ ยิ่งโตยิ่งเหนื่อยทุกวัน
ชีวิตทุกข์ทน เพราะผู้ใหญ่มันต้องดิ้นรน
เลยอยากเป็นเด็กอีกครั้ง
ลอยตามสายลม จินตนาการ
โลกของเด็กช่างแสนเบิกบาน
ไม่เหนื่อยมาแบกปัญหา
