เนื้อเพลง · Lyrics
ไม่เคยมองเห็นเส้นวาสนา
ตั้งแต่โตมามีแค่ฝ่ามือ
ด้านด้าน
ไม่เคยสบาย
อิ่มได้ต้องแลกกับงาน
คนขาดต้นทุนทางบ้าน
แค่ฝันยังต้องห้ามใจ
ไม่เคยเรียนสูงอย่างใจมุ่งหวัง
มองไม่เห็นทาง
เทียมเท่ากับคนอื่นได้
มีแต่ปัญหาไม่อาจพึ่งพา
กับใคร
บางทีก็เผลอร้องไห้
เพราะใจคับข้องเกินทน
ฟ้า ที่ใครเขาว่าปรานี
คงลืมละสิว่ามีฉันตรงนี้
อีกคน
สั่งให้เกิดมาแต่ทำชะตา
ตกหล่น
