ภาพถ่ายวันวาน (1920)

เรื่องราวแห่งความรัก ครั้งใด ที่ถูกซ่อนเก็บไว้แม้วันเวลาได้ผ่านมา

ภาพถ่ายในวันวาน ถูกขีดเขียนด้วยปากกาฝัน ว่าจะมีกันเเละกันอยู่ตรงนี้ตลอดไป

หากเปรียบดั่งฤดูกาล ที่เปลี่ยนผัน เธอยังคงเป็นลมที่ฉันคิดถึงในหน้าร้อน

ไออุ่นในทุกคราที่ฉันเคยได้วอนขอ และเธอเปรียบดั่งฝนพรำที่ทำให้ฉันเปียกปอน

*ได้โปรดเถอะให้ฉันหนีไป จากตรงนี้ ไปยังดินเเดนเเสนไกลที่ไม่มีเธออยู่ในนั้น

ได้โปรดเถอะให้เธอหายไป กับเวลา

**เพราะเธอยังอยู่ตรงนี้ที่เดิม ไม่เคยลาจาก เป็นดอกไม้ที่งดงามผู้แสนพร่างพราว

ที่ยังคอยอยู่ในดาวมืดดำที่ดูว่างเปล่ายังมีฉันคอยดูแล อยากพบเธออีกครั้ง

เพราะทุกความรักใดๆ ที่เคยมีกันจะงดงามและตรึงติดใจ

พร้อมทิ้งรอยน้ำตา ความสุข ซ่อนเก็บไว้ ผ่านเรื่องราว

ที่เราเคย โอบกอดกันเต้นรำใต้เเสงดาว พราวซิบบอกรักกันด้วยเสียงเพลง

บทกวีแห่งรักที่เราได้เขียนเอง ซ่อนเก็บไว้ให้เป็นดั่งวันวาน