โลกหมุนเวียนไปไม่มีสิ่งใดเที่ยงแท้ แม้รักหญิงชายแน่วแน่
แท้จริงยังไม่มั่นคง เมื่อลืมตาได้ และยังหายใจได้ลง
ชีวิตนี้ไยประสงค์ สิ่งใดได้มากกว่ากัน
ผีเสื้อบินตอม ดอมดมดอก
เพราะน้ำหวานหาได้มีความต้องการ ฟังเพลงมนต์รักผีเสื้อ
แล้วไยต้องเอา พิมเสนไปแลกกับเกลือ
ในเมื่อเวลาที่เหลือ ช่างแสนสั้นและเปราะบาง
ณ เวลานั้น ฉันได้อยู่เคียงคู่เธอ
มันคือความสุขเสมอ ของดวงใจคนอ้างว้าง
วันใดใครเบื่อ ชีวิตยังควรเดินทาง
