ถึงคราว ที่ตัวฉันและเธอไม่อาจจะฝืน กาลเวลา
หรือความจริงโลกได้กำหนดไว้
เพียงให้ฉันได้เจอ เพื่อให้เธอต้องจาก
ความทรงจำ วันเหล่านั้น ฉันยังคงไม่ลืม
มันยังคงคอยย้ำเตือน ว่าเธอจากลาฉันไปแสนไกล
ฉันยังติดอยู่ในความเสียใจ
ไม่อยากจะรับความจริง
ไม่อาจจะย้อนเวลา
เหลือก็เพียงแต่ หยดน้ำตา วันที่เธอนั้นได้จากไป
ภาพที่เธอนั้นโอบกอด
