ฉันแหวกว่ายวนเวียนวกวน หลงทางในความสิ้นหวัง ฉันเห็นเธอยืนจากตรงนั้น
ดูคล้ายเธอส่งมือมาให้ฉัน พอเอื้อมมือจับแต่เธอก็ผลักฉัน
เหมือนตอกและย้ำซ้ำๆ
พยายามจะไขว่และคว้า พยายามจนฉันเหนื่อยล้า
แต่เธอยังคงซ้ำเติม
ช่างยากนักยากเย็นเหลือเกิน อยากจะลืม ลบภาพเธอคนเดิม
แต่มัน..
ยังไม่ถึงเวลา
ความทรมาน ที่เธอได้ฝากไว้เมื่อไรจะหายไป
เธอบอกไม่มีทาง