ตาทั้่งสองมองเจ้า
ในตอนที่เฮาทั้งสองยังอยู่
แต่มื้อนี้บ่ฮู้เป็นมื้อสุดท้าย หรือบ่
เวลาล่วงเลยมา
ฟันฝ่าชีวิตฮ่วมหวังตั้งต่อ
เมื่อยหรือว่ายามท้อ กะยังมีเจ้า
ยื้อเอาไว้ซำได๋
บ่อาจหยุดเข็มของนาฬิกา
เบิ่งสายตาเจ้ากะฮู้ว่า
กำลังสิลาไกล ใจสิขาด
ความเยือกเย็นกลืนใจขุ่นมัว
