รอจนพอ

ความสัมพันธ์เรานั้น จะเป็นจริงสักที

ทั้งที่ใจก็รู้ ว่าทำได้แค่เท่านี้

เก็บเอาไปฝัน เพื่อรอวันเธอหายไป

*ใจเจ้าเอยเคยรับรู้บ้างหรือเปล่า

ว่ายิ่งรักและยิ่งรอเขา มีแต่เราที่จะต้องเสียใจ

( ** )

เจ็บแล้วจำคือคน เจ็บแล้วทนเพราะเป็นคนสำคัญ

เจ็บแล้วยังต้องทนทุกวัน ฉันเองก็ยังไม่เข้าใจ

ตัดใจมาตั้งกี่ครั้ง ก็ยังจะรออยู่เรื่อยไป

ตอนจบเป็นไงฉันรู้ดี แต่ตอนนี้ ไม่มีเธอ ฉันก็ไม่ไหว

ทักเธอไปก็ท้อ แล้วทำไมไม่พอ รักที่ตัวเองต้องอ้อนวอนขอ เมื่อไหร่เธอนั้นจะรับรู้ ว่ามันทรมานที่ต้องรอๆๆ รอๆๆ

( * , ** , ** )