รอเธอ

คิดถึงบ้านน้อยเราอยู่เคียง ด้วยสำเนียงแห่งรัก ยากนักลืมได้ เธอจำก่อนที่จะจากไป โปรดคิดตรองด้วยใจว่าใครเขาห่วงเธอมองที่พระจันทร์พร่างพราย ด้วยแสงนวลเฉิดฉายรอเธอคว้ามัน ฉันหรือกล้าเผยคำออกกั้น ด้วยหัวใจเธอนั้น ใฝ่ฝันหาใคร ดั่งแก้วร้าวเราสอง ต้องมาแยกกัน ด้วยจันทร์ทอแสงวันสิ้นแรงจงคืนหวนมาที่ฉัน ด้วยวันฉันรอ รอเธอโปรดหวนคืนกลับมา บ้านน้อยที่เหว่ว้า คอยหาเธออยู่ รู้ไหมที่หัวใจเจ็บช้ำ สุดระกำเท่าใด รอให้ย้อนมา