อย่าไปคิดถึง อย่าไปพบเขา
อยากก็ฝืนเอา ข่มใจไว้
สั่งใจซ้ำซ้ำ อย่าทำเผลอไผล
อย่าไปสนใจ อย่าอ่อนแอ
ใจก็รับรู้ไม่ใช่คู่สม
ไม่ควรชิดชมให้ชอกช้ำ
เมื่อความรักนั้น ผูกพันซ้อนซ้ำ
ไม่ถูกศีลธรรม ผิดธรรมเนียม
ทั้งทั้งที่ก็รู้ว่าเราเป็นคนไม่ดี
ทำได้เพียงแต่ยอมทนรับ
ว่าเป็นกรรม
ไม่ได้คิดว่าเรา
จะกลายเป็นมือที่สาม
รักไม่รักก็ช้ำเท่ากัน
รักนั้นเป็นเพียงมายา
ลับหายตามลมพาไป
รักมอบความฝันในใจ
ให้ยิ้มบนรอยน้ำตา