รักไปช้ำไป

คิดว่ารู้จักเขาดีแล้ว หลงตัวมืดมัวลืมตาไม่ขึ้น มองเธอว่าเป็นนางฟ้าองค์หนึ่ง ที่เกิดมาเป็นของคนอย่างเรา ใจเลยไม่เคยไม่คิดว่าใครจะหลอก ลืมตาขึ้นมาก็เป็นแค่ตัวตลก คิดไม่ถึงจะช้ำปานนี้ ไม่เจอกับตัวกับตาไม่เชื่อ ทํามาอย่างดีอย่างนี้เขาเบื่อ ก็หมดปัญญาฉันเต็มที่แล้ว จะตัดไปเลยยังนึกและกลัวอยู่ หากตัดจริงๆเธอคงไม่ง้อแน่นอน ต้องทําหน้าตายยิ้มสู้ไปก่อน ลึกลงข้างในหัวใจมันอ่อนล้า เจ็บใจตัวเองเหลือเกิน รักไปช้ำไปเสียใจจนชิน กล้ำกลืนฝืนกิน น้ำตาอยู่อย่างนี้ หัวใจถ้าคืนให้กันได้จริง ขอคืนฉันที จะเอามาล้างเธอออกไป