เมื่อลมฝน กระหน่ำมา
ไม่นานก็ฟ้าโปร่ง
เมื่อพายุ มันหยุดลง
ก็คงมีแสงตะวัน
แต่ฉันสัญญาไม่ได้
ว่าพรุ่งนี้หรือว่าเมื่อไหร่
ที่พายุลูกใหม่จะเข้ามา
เมื่อความทุกข์ กระหน่ำมา
ไม่นานก็ผันผ่าน
เมื่อปัญหา ได้จัดการ
ไม่นานความหวังก็กลับมา
แต่ฉันสัญญาไม่ได้
ว่าพรุ่งนี้หรือว่าเมื่อไหร่
ที่ปัญหาเรื่องใด จะเข้ามา
แต่รับปากเธอ แน่นอน
จะรับปากเธอ เอาไว้ก่อน
ว่าฉันจะยืนเปียกปอน
หนาวเย็นอยู่ข้างเธอ