รุ่งอรุณ

ดวงตะวัน คืบคลานเข้ามาดาวเริ่มล้าโรยแรงเอ่ยปากบอกลามีร่องรอย

จากธารน้ำตาที่เคยไหลล้นมาไม่หยุดยั้งความบอบช้ำเริ่มผ่อนคลายทรมานเริ่มจางในท่ามกลางไออุ่นจากดวงตะวัน...คงยังอีกเพียงไม่นานคงอีกเพียงไม่นานฉันรอ

เรื่องราวร้าวราน พ้นผ่านหวังว่าคงไม่นานคงอีกเพียงไม่นานร่องรอย

น้ำตาจะลบเลือนวันที่พบเรื่องปวดใจขอให้เป็นเพียงฝันและหวังพบวันใหม่ที่คง

สวยงาม...นานเท่าไร ที่ใจได้รอรอให้ฟ้ามืดมัวจะเปลี่ยนผ่านไปคอยอดทน

ปลอบโยนหัวใจรอให้แสงวันใหม่สาดส่องมาความบอบช้ำเริ่มผ่อนคลายทรมานเริ่มจางในท่ามกลางไออุ่นจากดวงตะวัน...คงยังอีกเพียงไม่นานคงอีกเพียงไม่นานฉันรอ

เรื่องราวร้าวราน พ้นผ่านหวังว่าคงไม่นานคงอีกเพียงไม่นานร่องรอย

น้ำตาจะลบเลือนวันที่พบเรื่องปวดใจขอให้เป็นเพียงฝันและหวังพบวันใหม่ที่คง

สวยงาม...คงยังอีกเพียงไม่นานคงอีกเพียงไม่นานฉันรอ เรื่องราวร้าวราน

พ้นผ่านหวังว่าคงไม่นานคงไม่ช้าไม่นานร่องรอย

น้ำตาจะลบเลือนวันที่พบเรื่องปวดใจขอให้เป็นเพียงฝันและหวังพบวันใหม่ที่คง สวยงาม...