รู้เลยว่ามันเหมือนเสียอะไร
รู้ทันใดเมื่อในใจมันไหวหวั่น
ทันทีที่ไม่มีเธอ ทันทีที่ห่างกัน
วันเวลาที่เราหมางเมินกัน
ได้ทำให้ฉันเข้าใจ
รู้เลยว่าตัวฉันพลาดอะไร
รู้ทันใดไม่ต้องมีใครเอื้อนเอ่ย
ตอนมีกันก็ไม่เข้าใจ
ยอมกันก็ไม่เคย
พอวันหนึ่งที่เธอหายไปเลย
ก็เลยเข้าใจชัดเจน
กับชีวิตว่างเปล่า
กับความเหงาท่วมใจ
มันเป็นความรู้สึก
ไม่เคยจะนึก
ว่าวันหนึ่งจะได้เจอ
กับความฝันว่างเปล่า
อยู่กับคำพร่ำเพ้อ