มองท้องฟ้า มันก็มีเฆมฝน
ต้องมีใครสักคนที่ตัดสินใจ
ทำยังไง มีร่มเพียงคันเดียว
มากกว่าสองคนคงจะไป
ไม่ไหว
ถ้าพื้นที่นี้มีไม่พอ
ให้สามคน
ก็มีใครสักคน ต้องไป...
ไม่ต้องรอให้ใครมาบอก
ไม่ต้องรอให้มันลำบาก
ใจใคร
ฉันจะไปคนเดียวของฉันต่อ
อาจจะดูว่ามันอ้างว้าง
แต่ว่าทางที่เดินก็กว้างพอ
ไม่ต้องรอไปแบ่งกับใคร
เธอและเขา
ในท่ามกลางสายฝน
ก็ยังมีคนเคียงข้างกางร่มไป
มีแค่ฉัน เดินจากไปลำพัง