ร่ำร้องกระจองอแง
แต่ช้าแต่แม่พวงมาลัย
เจ้าข้าเอ๊ยหนูไม่สบาย
เจ้าข้าเอ๊ยหนูไม่สบาย
ป่วยเพราะหัวใจเป็นลูกทุ่งลิซึ่ม
ป่วยเพราะหัวใจเป็นลูกทุ่งลิซึ่ม
เติบโตมากับเพลงพุ่มพวง
ไปทุกร้านรวง
ร้องพุ่มพวงกระหึ่ม
ก็โทษทีหนูไม่รู้เหมือนกัน
ได้ยินทุกวันมันก็เลยซับซึม
หายใจเข้าไม่เท่าไรหรอก
หายใจเข้าไม่เท่าไรหรอก
แต่พอหายใจออก
เป็นต้อง โจ๊ะ พรึม พรึม
ร่ำร้องกระจองอแง
แต่ช้าแต่แม่พวงมาลัย
เจ้าข้าเอ๊ย หนูไม่สบาย
