วันนั้นไม่มีวันมาถึง

ฉันก็ยังเป็นฉันที่ยังรักเธอ เธอก็ยังเป็นเธอที่ไม่รักกัน อยู่ตรงนี้ เธอยังไม่เคยหันมาทักกัน เธอทำเป็นเมินไม่มองสักครั้ง ฉันไม่รู้ต้องทำเท่าไรถึงพอ พอจะทำให้รักจากฉันถึงเธอ โดนทำร้าย ด้วยการไม่แคร์ทุกทีที่เจอ ตอกย้ำให้ฉันเข้าใจวันนี้ ฉันรู้วันนั้น ไม่มีวันจะมาถึง แต่ฉัน ขอยอมให้เป็นอย่างนี้ ก็รู้พรุ่งนี้หัวใจที่มี คงต้องพบกับความเงียบเหงา ฉันก็เข้าใจ แต่ฉันพร้อมจะเจอ แค่ได้รักเธอ (แค่เพียงได้คิดถึงเธอเรื่อยไป ถึงแม้ว่าฉันต้องทุกข์ใจ ไม่เป็นไร )