สุดท้ายก็คือเวลา ที่ไม่อาจหนี จุดจบที่เราต้องมี แต่ฉันเตรียมใจไม่ทัน
และฉันกำลังตกสู่ วินาทีที่แสนยาวนาน ที่พาฉันกลับไปเมื่อวันที่ยังมีเธอและฉัน
อยากย้อนเวลาเก่าๆให้มันไม่จบไป ไม่สิ้นสุดลง แต่จะย้อนขึ้นไปก็คงไม่มีทาง
อยากบอกว่าฉันเสียใจ ที่เคยได้ทำร้ายให้เธอเสียใจ ให้เธอมีน้ำตา
เพราะมันกร่อนกินหัวใจ เพิ่งรู้ตอนที่มันสาย และเมื่อแสงนภาค่อยๆลาลับไป
คงถึงเวลา ที่ฉันไม่เหลือใคร
วินาทีร่วงหล่น ฉันจมสู่ความว่างเปล่า
ดิ่งลงไปสู่ความเหน็บหนาว ปลายทางที่ไม่มีจุดหมาย
