เนื้อเพลง · Lyrics
เมื่อฝืน เดินบนทาง
ที่สังคม ไม่ยอมรับ
หัวใจ จึงเหมือนคนที่ตาย
ชีวิต ช่างมืดมน
สิ้นแล้ว ทุกทุกสิ่ง
เจ็บช้ำใจ เพียงใด ก็จำ ยอม
เมื่อไม่มีแล้ว ซึ่งความหวัง
จึงแหวกกฎเกณฑ์ ของสังคม
แล้วใช้ ชีวิต เป็นเดิม พัน
เส้นทาง นี้มี แค่เพียง
ผองเพื่อน เท่านั้น
เข้าใจ กัน
จุดหมาย ที่หัวใจ
นั้นไม่ มี
วิบากกรรม ที่ฉัน
ก่อ มีมากมาย
ก็เข้าใจ ถ้าไม่ มี ใครอภัย
กฎแห่งการ ทำกรรม
