...
..คืนนั้น จะมองไปหนใด
หมู่ดาว มากมาย อยู่เต็มฟ้า
เธอโอบฉันไว้ มีเพียงเรา
ในคืนอันงดงาม
แต่คืนนี้ ประกายดาวลบเลือน
อาจเป็น น้ำตา บดบังไว้
มันเอ่อล้นใจ รินลงมา กลบแสงดาว
ดึกดื่นในคืนนี้ มีแต่ดาวคอยปลอบ
ปลอบใจคน
ที่อยู่เพียงลำพัง เดียวดาย
ว้าเหว่ จะมีใครมาปลอบใจ
เมื่อว้าเหว่ สูญเสียเธอไป
ปล่อยให้หมองหม่น
เหม่อมองไปบนฟ้าไกล
ดั่งสายตาเธอ
รอฉันตามไปอยู่เคียงข้างเธอ
และอาจมี ซักวัน