บนเส้นทางฝันที่ต้องเผชิญ
ยังมีขวากหนามบนเส้นทางเดิน
ต้องแบกภาระมากมายที่รู้ว่าหนักเหลือเกิน
ตราบจนวันนี้ฉันยังไม่เคย หยุดเดิน
ก็มีบ่อยครั้งที่ฉันเคยท้อ
อยากหยุดชีวิตไม่ให้ไปต่อ
ผู้อาวุโสกล่าวไว้เป็นคำพูดกึ่งด่าทอ
เพิ่งมาไม่ไกลใยเจ้าจึงยอม
บอกตัวเองว่าฉันจะต้องไม่ตาย จะไม่มีคำว่าสาย (ว่าสาย)
เก็บความช้ำเหล่านั้นเอาไว้ข้างใน ให้เป็นแรงได้ก้าวไป (ก้าวไป)
จะกี่หนาวกี่ร้อนกี่ฝนเท่าไร อย่าให้ใจได้ไหวหวั่น (ไหวหวั่น)