เราเดินสวนกันแต่ละวัน เราได้พบกันแต่ละที
สิ่งเดียวที่ยากที่สุด คือการมองเห็นกันว่าอีกคนมีตัวตน
เราไม่พูดจาไม่ทักทาย ไม่เคยจะถามในวันสุขสบาย
หรือมีบางสิ่ง ที่รบกวนหัวใจ เห็นกันเป็นควันที่ระคายตา
ใช่เธอหรือเปล่า ที่ทำร้ายกัน
ใช่เธอหรือเปล่า สงสัยอยู่อย่างนั้น
นานจนนับวันยิ่งวุ่นวาย ก่อเกิดจนกลายเป็นสงครามเย็นหัวใจ
ทำร้ายความรู้สึก กันและกัน จนถึงวันที่กำแพงหาย
ไม่เหลือใครสักคน นอกจากตัวฉัน