เดอะ ลานาธยา - สายเกินไป
เมื่อก่อนเธอและฉัน เราต่างเป็นเพื่อนกัน
ส่วนตัวเรานั้น เราเข้ากันได้ดี
รู้ใจกันและกัน ความผูกพันล้นปรี่
เยื่อใยและไมตรี แต่จู่ๆเราสอง
ต้องจากกันเหินห่าง ต้องนานๆครั้ง
จึงเจอะกันสักที พบเจอกันเมื่อใด
เราสุขใจล้นปรี่ พูดคุยกันทั้งวัน
แล้ววันหนึ่งเรามาเจอหน้ากัน เธอนั้นสิมีคู่ขวัญ
เป็นเงาเฝ้าเธอไม่ห่าง
ใจแสนจะปวดร้าว ทนฝืนยิ้มให้กับเขา
กลืนกลบรอยเศร้าหมอง
เพิ่งจะรู้ว่ารักมันก็สายแล้วนั่น
คงไม่มีวันได้ชื่นชมสมปอง
น้ำตารินตกในเต็มปรี่ไปทุกห้อง
เฝ้ามองอย่างเสียดาย
เมื่อก่อนเธอและฉัน เราต่างเป็นเพื่อนกัน