เนื้อเพลง · Lyrics
เกิดมาจนไม่ใช่คนมีเหลือใช้
สู้เข้าไปไม่เท่าไรหรอกหนา
อย่ามัวรอกับโชคชะตา
มีตีนมีขาเพิ่นสิพาเฮาไป
.แจ้งจางปาง
เป็นจับกังระดับชาติ
ขาดประกันชีวิตและทรัพย์สิน
ขึ้นเกาะฮ้าน ยังกับขี่เรือบิน
อยู่ห่างจากดินห้อยโหนโยนตัว
>ทำๆอยู่ทุกวัน
นั่งร้านเดิมๆเก่าๆ
กินๆอยู่ทุกคราว
อาหารเดิมๆเก่าๆ
ตื่นเช้าก่อนดวงตะวัน
ถ้าตื่นสายก็คือ อดกัน
ฝนฟ้าบ่หวั่น ยั่นแต่บ่มีแรง
.หากแรงดีมันก็มีคนยกย่อง
ใส่สร้อยทองปากท้องอิ่มสบาย
