ยังลืมตามาแต่เช้า
แม้ว่าเขาทิ้งเราไป
อาบน้ำแต่งตัว ใส่รองเท้าคู่เก่า
ปากซอยบ้านเราก็อย่างเดิม
แวะเข้าร้านดูหนังสือ
ถือข้าวของเดินคนเดียว
ต่างกันแค่มือไม่มีเธอให้เกี่ยว
ดูหนังคนเดียวก็ไม่ตาย
หน้าที่ของคนถูกทิ้งก็คือลืม
หน้าที่ของเราวันนี้ต้องทำใจ
ฝึกมันเอาไว้ให้ชิน
กับการไม่มีใคร
ไม่เป็นอะไรเดี๋ยวก็ลืม
ดูทีวี เช็คจดหมาย
รดต้นไม้ฆ่าเวลา
ชีวิตวันนี้ต้องเดินไปข้างหน้า
ไม่มีเวลาหยุดเสียใจ
หน้าที่ของคนถูกทิ้งก็คือลืม