หากว่าเธอไม่ช่วยดึงฉันไว้
คงหลงทางไปไหนแล้วตั้งนาน
ชีวิตต้องผจญพายุฝนภัยพาล
ใจบางบาง มันต้านทานไม่ไหว
เธอนำพาฟันฝ่าทางมืดมิด
เป็นเหมือนดังเข็มทิศชี้ทางไป
ทุกครั้งที่มือเธอ
จับมือฉันยิ่งมั่นใจ
จะต้องไป
ถึงจุดหมายเราสักวัน
อย่าปล่อยมือ...อย่าปล่อยมือ...
อาจจะเดินหลงทางถ้าห่างกัน
อย่าปล่อยมือ...อย่าปล่อยมือ...
อยากมั่นใจว่าเรายังไปด้วยกัน
ขอร้องช่วยสัญญา
อีกสักครั้งให้เชื่อมั่น
ว่าไม่มีวันจากกันจะได้ไหม
มือจับมือใจเหนี่ยวใจเคียงเธอ