พอแฟนแต่งงานฉันเลยอกหัก
หนีความช้ำหนัก มาพักอยู่ลพบุรี
โรงแรมชั้นสอง เข้าจองที่ห้องเบอร์สี่
หลับตานอนทอดถอนฤดี
นอนที่นี่สองคืนแล้วเรา
พอคืนที่สามสองยามกว่ากว่า
ที่ห้องเบอร์ห้า มีเสียงพูดจาเบาเบา
นอนฟังน้ำเสียง
ใกล้เคียงคล้ายเสียงแฟนเก่า
แนบหูฟังข้างฝาเบาเบา
เหมือนแฟนเราที่เขาฆ่าฉัน
ไม่สัปดน แต่ทนนิ่งอยู่ไม่ไหว
ยืนมองลอดช่องลมไป หัวใจฉันมันชักสั่น
แสงไฟสว่างเห็นเขานั่งหยอกล้อเล่นกัน
เขามาดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์
แฟนฉันนั่นเองแหละหนา
ปีนลงกลับมาคว้าผ้าเสื้อใส่
ฉันทนไม่ได้ ต้องไปให้ไกลลูกตา