คำร้อง / ทำนอง : สถาพร ไวอดุลย์
เรียบเรียง : สร่างศัลย์ เรืองศรี
ได้เพียงแค่ฝัน ฉันรู้ตัวดี ไม่มากกว่านี้ รู้ดีว่าเอื้อมไม่ถึง
เธอเป็นดอกฟ้า ผิดกับฉันมันแค่ดอกดินดอกหนึ่ง
ไม่อาจเกี่ยวดึงกิ่งฟ้าให้โน้มลงดิน
เจียมตัวทุกครั้ง ทุกครั้งที่เจอ แต่อยู่ใกล้เธอ
รู้มั้ยเออไม่นอนไม่กิน ขนาดทำใจตั้งเท่าไรยังไม่ค่อยชิน
ไม่กล้าให้เธอได้ยิน ความสั่นไหวหัวใจเต้นถี่
เธอกับฉัน ไม่เหมือนกัน ก็ฉันมันแสงริบหรี่
หากเป็นเธอกลับมีสีสันเด่นเต็มนภา
อยากเด็ดดอกฟ้าก็รู้ ผิดเต็มประตูรู้ดี
ใจมันเผลอทุกทีที่อยู่ใกล้เธอ
ได้แต่เจียมใจทุกครั้ง บอกกับตัวเองเสมอ
เจียมตนทุกทนเมื่อเจอ เธอมองผ่านมา
(เจียมตัวทุกครั้งที่เจอเธอมองสบตา)
ก็อยากใฝ่สูง แต่รู้ดีไม่ผ่าน
