เคยสงสัยอยู่นาน คนที่รักใครแล้วเขาโดนลืม
ดูเหงาๆเศร้าซึม ตัดใจไม่ลงมันดีตรงไหน
* จนเมื่อฉันถึงวันได้พบ ได้เจอ รักเธอกว่าใคร
แต่ถูกเธอทำให้ใจสลาย นั่นแหละ มันจึงได้รู้
** เจ็บดูซะมั่งอะไรซะมั่ง สักครั้งให้พอได้จำจนตาย
ได้เจ็บลึกๆได้ฝึกทำใจ หัดลืมคนที่ใจดำ
เจ็บดูซะมั่งได้นั่งร้องไห้ เสียใจกับในทุกความทรงจำ
มีเรื่องให้คิดมีสิทธิ์ได้ช้ำ ดีกว่าไม่มีเรื่องให้ทำ...ใช่ไหม
เคยคิดและมั่นใจ ใครไม่รักเราก็ไม่ต้องแคร์
