เชื่อมั่นตัวเอง
ว่าเติบโตมาพอแล้ว
ไม่น่าจะดูมีวี่แววต้องช้ำใจ
ได้ผ่านเวลา ได้เรียนรู้
ก็นึกว่าสายตานั้นกว้างไกล
ไม่คาดไม่ฝันว่าวันนี้จะสับสน
คนตัวเล็กเล็ก
เพียงหนึ่งคนเขาทิ้งไป
เจอกับบทเรียนที่แสนแพง
ก็นึกว่าเราโตพอจะเข้าใจ
เจ็บแต่ดี จะได้รู้ไว้
ว่าตัวเองไม่ได้มีคุณและค่าใด
การชนะมาทุกอย่าง
ย้ำให้ใจนั้นยิ่งกร่าง ให้เสียคน
ให้คนอย่างฉันนั้นต้องคิดใหม่
สุดท้ายได้แต่มอง
มองความเป็นไปของตัวเอง
ไม่เหลือใคร