เนื้อเพลง · Lyrics
ตื่นนอนแต่เช้าก็เอากระเป๋า
สะพายบนบ่า
ก็คงต้องไปข้างหน้า
ไปตามดอกไม้ว่าหายไปไหน
ก็อยู่ดีดีก็ไปซะแล้ว
ก็ไปกันใหญ่
ต้องมีลับลมคมใน
ทำไมถึงไปไม่ลาซักคำ
เปิดประตูไปดูถนน
เจอคนเป็นหมื่น
ดอกไม้ของใครคนอื่น
ก็มาก็ไปไม่รู้ไม่ชี้
ยิ่งตกกลางคืนยิ่งอ่อนยิ่งล้า
ยิ่งริบยิ่งหรี่
ก็คงต้องยอมซักที
จะตามเท่าไรก็คงไม่เจอ
เจ้าช่อมาลีดึกดื่นป่านนี้
เจ้านอนไม่หลับ
อีกนานก็ยังไม่กลับ
