เสียดาย ได้แต่เสียดาย
เห็นเธอเก็บตัวเองไว้
ขังตัว
จมกับห้องเดิมที่ปิดตาย
หัวใจ
เธอเหมือนไร้วิญญาณ
ดอกไม้งาม
ยามผีเสื้อคลอเคลียชื่นใจ
สวยงามเป็นดอกไม้..ที่ชื่นบาน
เมื่อไร้เงา
เจ้าผีเสื้อ ที่ผูกพัน
เคยบานก็กลับกลายเหี่ยวเฉา
เชื่อเถิด
เจ้าดอกไม้เอย
รักตัว..ก็จงลืมเขา
รอบตัว
มีอีกร้อยทาง ร้อยเรื่องราว
ถึงคราวเธอต้องรักตัวเอง
ดอกไม้งาม