เกือบ แปด ชั่วโมง
ที่นอนกอดหมอนอยู่ข้างกาย
ที่นอนสบายอยู่
ใต้ผ้านวมที่บนเตียง
เกือบ แปด ชั่วโมง
นั้นเป็นเวลาที่พอเพียง
ฉันนั้นควร
จะลุกจากเตียงเสียที
นอนบิดตัว
อยู่ได้ไม่นานก็ลืมตา
ฉันลุกขึ้น
มาและเดินออกไปที่หน้าต่าง
พอฉันเปิด
ม่านออกมาก็ได้พบบางอย่าง
แสงจางจาง
แสงบางบาง
ที่ริม หน้าต่างในตอนเช้า
ฉันยืนมองดูที่ริม หน้าต่าง
วันนี้เป็นวัน ที่ฉันได้มอง
