ท่ามกลางความมืดมน
ลมฝน พัดลงมา
น่าใจ หาย
สายลมกรีดผิวกาย
มีฉันคนเดียวเดียวดาย
ในความ หนาว
เหม่อลอยและเฝ้าหาแค่เธอ
ได้แต่พร่ำเพ้อให้เธอกลับมา
อยากให้รู้ว่า
มีฉันคอยเฝ้ารอ
เสียงเข็มนาฬิกา
ที่ยังเดินตามเวลาอยู่เสมอ
นึกว่าเป็นเสียงเธอ
นี้เธอคงกำลังเดิน
กลับมา หา
แต่พอลืมตา
กลับหาไม่เจอ
เจอะเพียงความเหงา
และความเดียวดาย
