เธอลำเอียง

บนทางเดินจากวันนั้น ที่เคยฝันร่วมกันอยู่เคียง เสียงที่พร่ำบอกไม่ได้แกล้งหลอก จะมีเราสองคนอย่างนี้ เธอเจอใครที่มั่งมี ต่อแต่นี้เรามีกันเป็นสาม เขาเป็นคู่แข่งเข้ามาข้องเกี่ยวเกี่ยวเอาใจของเธอจากไป ความจริงใจฉันเป็นอาทร ฉันแสดงออกมาจากใจ ตัวเราเองไม่มีอะไรที่คอยให้จึงต่างกับเขา เธอจึงมองข้ามไปดังเงาทิ้งให้เศร้าบนความฝันเดิม ความปราชัยที่เธอลำเอียงจะต้องเสียใจคงหมดเธอ ฉันนั่งมองเหม่อ น้ำตานองเอ่อปลอบใจเราทุกวันคนแพ้ ฉันนั่งมองเหม่อ น้ำตานองเอ่อ ปลอบใจเราทุกวันคนแพ้ (ปลอบใจเราแทนเธอทุกวัน คนแพ้) วันและคืนจะบวกใจเก็บความหมายรักเราให้ยาวนาน ที่เธอเคยบอกฉันยังจำมั่นจะให้ความสำคัญต่อกัน