21

เด็กไร้ประโยชน์ที่ทำได้แค่ช่างฝัน

ถ้ามันทำให้กูได้อยู่กับพ่ออยู่กับแม่กู

รางวัลทำได้แค่ชู

แต่ความทรงจำกับทุกคนในครอบครัว

ไม่มีทางที่มันจะเข้ามาแยกกู

แค่นั่ง 10 นาทีภายใต้แสงของจันทรา

กูแค่คิดว่าเม็ดเงินนั่นแหละคือคำทำนาย

แต่สุดท้ายแล้วไอ้ความธรรมดา

ที่จะทำให้กูจำจนวันตาย

ไม่ต้องมีโต๊ะกินข้าวแต่ทุกคนล้อมวง

บ้านชั้นเดียวแต่กูเสือกพร้อมจน

เพราะมันทำให้ SARAN คือ SARAN

และคุณค่าก็เป็นกูมันไม่เคยน้อยลง

ถึงจะมีไม่เท่าไหร่ ในกระเป๋า

บอกกับตัวเองอย่าไปโลภ

ถ้าหากได้มองในสายตาของพวกเขา

กูจะกลายเป็นคนที่เก่งที่สุดในโลก

กูไม่รู้ว่าเวลาของทุกคนเหลือกี่ปี

แล้วจะมีรอยยิ้มได้อีกกี่ที

กูขอช่างแม่งเหอะอนาคต

ช่วยหันมากอดกันอีกที

ถึงแม้เรื่องไม่มีแรงทวนลม

ถึงแม้ไร้ชื่อเสียงหรือคะแนนชวนชม

แต่กูยังมีพ่อแม่และก็ยาย

ที่จะได้ Verified ว่าเป็นแฟนตัวยง

กูต้องมีครอบครัวลูกสาวลูกชาย

กูก็จะสอนลูกแบบนั้น

แบบที่พ่อแม่และก็ยาย

สอนให้ทุกอย่างจนมันกลายเป็นแบบฉัน

สอนให้ถ่อมตัว สอนให้เข้าใจ

สอนให้ไม่ต้องมีเท่าใคร

สอนให้เปิดตามองดูโลก

ว่าโลกใบนี้นั้นสวยงามสักเท่าใด

20 กว่าปีกว่าที่กูจะเข้าใจ

ว่าเวลานั้นมีค่ามากเท่าไหร่

มากกว่าทุกสิ่งและทุกอย่างภายในโลก

กูแค่โง่ที่ไม่เคยจะเข้าใจ

มันก็นานกว่าจะยืนอยู่บนนี้

เจอทั้งปัญหาจากคนโน้นและคนนี้

ไม่อยากคิดว่าวันนั้นจะมาถึง

วันที่ครอบครัวกูไม่ยืนอยู่ตรงนี้

งั้นภาวนาให้ได้ See you again

เราคงได้เจอกันสักที่

เชื่อว่าทุกคนจะไปรอผมก่อน

มองดูดวงดาวดวงนั้นสิ

แม้ว่าปัญหามันชอบมาตอนจะเผลอ

มาทำให้กูต้องเผยอ

แต่กูเชื่อทุก ๆ เสียงภายในหัว

เพราะกูรู้พ่อกับแม่อยู่ในตัวกูเสมอ ไอ้สั*