Lady in the rain

ในความเดียวดาย

ที่มองไม่เห็นใคร

ร้อนหนาวแค่ไหนก็ลำพัง

ไม่มีใครเลยจะคอยรับฟัง

ทุกครั้งที่ฉันว้าวุ้นใจ

และในบางเวลา

ก็มีที่ฝนพรำ

เหมือนฟ้ายิ่งซ้ำให้ช้ำใจ

เปียกปอนคนเดียว

ไม่มีใครข้างกาย

ใจที่เดียวดายก็ยิ่งเหงา

มันเปลี่ยนไป

เมื่อฉันได้พบเธอ

คงเป็นตัวเธอ

ที่ใจฉันเฝ้ารอ

เธอคือคนคนเดียว

ในสายฝน

เปลี่ยนแปลงวันที่ฟ้ามืดมน

ให้พบความสดใส