Tum Mai Teung Tum Gub Kow Dai

แตะเบาๆที่ตรงหน้าผาก แค่เพียงเขา ซึมๆเงียบไป ห่วงเขาจะเป็นอะไร แต่พอฉันไม่สบาย ไม่เห็นเธอเคย มาเหลียวแล อยู่ด้วยกันดีดี 2 คน ต้องออกไปโทรบอกเขาทุกที ว่าคิดถึงมากเท่าไร อยู่กับเขาครั้งใด เงียบหายไม่เคยโทรหากัน อิจฉา ใช่มั๊ย เปล่าเลย แค่น้อยใจ ที่ฉันไม่เคย ได้ความรู้สึกแบบนั้น (ที่ฉันไม่เคยได้ความรู้สึก ไม่เคย ไม่เคยได้ความรู้สึกแบบนั้น) ไม่ขอให้ทำกับฉัน เหมือนที่ทำกับเขา เสี้ยวที่เธอให้เขา ให้กันบ้างได้ไหมจริงๆ ให้รู้หน่อย ยังเฝ้าคอย ก็รักเธอ แล้วนี่นา รู้ฉันไม่เท่าเขา แต่รักเธอจนหมดใจ ให้ฉันอยู่ตรงไหน ฉันก็อยู่ เถอะนะ จริงๆ แค่รู้สึก เธอนึกถึงกัน ทำกับฉันอย่างคนที่รักกัน (บ้าง) ได้ไหมเธอ อยู่อย่างคนที่ต้องคิดมาก อยากให้เธอยังคิดถึงกัน รู้ไหม ใจอ่อนล้าอ่อนใจลงทุกวัน ที่คบกันไปอย่างเลื่อนลอย