ทุกเช้าวันอาทิตย์ ที่มีเธออยู่ข้างกายอย่างนี้
ได้ดื่มกาแฟที่เธอเตรียมไว้สำหรับสองเรา เธอรู้ไหม สำหรับฉันมันช่างพิเศษ
สายตาของเธอ ช่างดูอ่อนโยนเมื่อยามเธอใกล้
ฉันเผลอมองจนเคลิ้ม จนลืมว่าเธอพูดเรื่องอะไรกับฉัน แต่ตอนนี้
เธอบอกต้องไปแล้ว เพราะว่าเขานั้นรอเธออยู่
เธอบอกเธอจะคิดถึง แล้วจะรีบกลับมา
เกลียดตัวเองที่ยอมทนอยู่อย่างนี้
ถ้าเธอเลือกเขาก็บอกมา อย่าทำให้มันเสียเวลา
ทำเหมือนฉันไม่มีค่าอย่างนี้เลย
ปล่อยมือให้ฉันไปเถอะเธอ เพราะเธอก็น่าจะรู้ดี
