ในบางครั้งเราถูกออกแบบให้เดินลำพัง
กี่พันครั้ง กับความผิดหวังที่เดินเข้ามา
นานแค่ไหน ที่ต้องโดดเดี่ยวและมีน้ำตา
ความอ่อนล้าละลายละเลงจนถึงหัวใจ
เธอเคยรู้สึกเหมือนกับฉันบ้างไหม
แค่ใครสักคนที่คอยเข้าใจและไม่หายไปไหน
ไปไม่ถึงสักที มีแต่ฉันที่อยู่ตรงนี้
เป็นอย่างนี้ทุกทีใช่ไหม
แค่ในวันนี้ฉันรู้สึกกลัว
พอจะมีใครบ้างไหม
จะยืนอยู่ตรงนี้เคียงข้างกัน สักที