มันอ่อนระทวยไปหมดแล้ว
เหนื่อยจนแทบหมดแรง
อยากหนีไปนอนตะแคง
แอบร้องไห้คนเดียว
ก็ไม่ทันจะกินน้ำ
เธอก็ทำตาเขียว
ข้าวปลาไม่ทันจะเคี้ยว
ก็ใช้กันอีกแล้ว
นี่ฉันเป็นกระดาษชำระหรือไง
เลยใช้ซะปี้ป่น
ก็รักเธอเลยต้องอดต้องทน
ให้ใช้กันต่อไป
ถูกเธอเช็ดเข็ดแล้วก็เช็ด
เช็ดเช็ด แล้วก็ทิ้ง
ใช้เสร็จแล้วก็โยนทิ้งกันไป
อยากจะเช็ดเช็ดฉันก็เช็ด
เช็ดจนฉันอ่อนใจ
ก็ไม่รู้ทำไง
คงต้องยอมทำใจให้เธอเช็ด
