คำร้อง สมเกียรติ เมธาพฤทธิ์
สุทธิพงษ์ สมบัติจินดา
ทำนอง/เรียบเรียง นิพันธ์ ช่วยสงเคราะห์
ถ้ายิ้มนี้ มันจะเป็นยิ้มสุดท้าย ถ้าเสียงคุ้นคุ้นที่อุ่นใจไม่เหลืออยู่
ไม่มีเธอแล้ว ต้องเป็นยังไงไม่รู้ เช้าพรุ่งนี้คงมืดและเย็น...ไม่เห็นใคร
ถึงสองแขน แรงจะมีพอฉุดรั้ง แต่ฉันก็รู้ เธอก็ยังคงต้องไป
เราเป็นคนรัก ของกันเป็นคืนสุดท้าย และถึงแม้หัวใจไม่ยอม
แต่ก็คงต้องเป็นไป
* แค่ขอได้ใช้ช่วงเวลาทุกทุกวินาที กับเธอ กับหยดน้ำตา
** ก่อนวันพรุ่งนี้ วันที่ฉันไม่มีสิทธิ์ใด จะใกล้ชิด ลูบไล้ เหมือนที่เคยผ่านมา
ให้ฉันได้กอดเธอนะ ให้ฉันได้จำไว้ว่า ชีวิตที่ไร้ค่า เคยมีเธอ
ให้หลงเหลือ เพียงสักรอยนับจากนี้ ให้ฉันหลงเหลือเรื่องที่ดีไว้ให้ใจ
อยากเป็นคนรักของเธอเป็นคืนสุดท้าย และถึงแม้หัวใจไม่ยอม
แต่ก็คงต้องเป็นไป
(ซ้ำ *, **), (ซ้ำ *, **)
