คนเก่ง

ตกหลุมรักเธอ สุดท้ายแล้วเธอก็ทิ้งไป เธอคงยิ่งว่าเธอเก่ง อยากรักเธอเอง เหยียบย้ำไม่เกรงใครเสียใจ ทำลายไม่เว้นสักคน แต่แล้ววันนึง ก็ถึงคราวเธอได้รู้บ้าง ให้ความต่างคบความเจ็บ เจ็บนั้นเป็นไง เมื่อรักของเธอโดนทิ้งไป เธอคงได้รู้สึกตัว * สะใจไหมคนเก่งเจอซะเอง ความช้ำความเสียใจ มีน้ำตา มีร้องไห้ อย่างไม่ต้องแกล้งทำ แหละคงรู้ความเจ็บในครั้งก่อน มันย้อนมาให้จำ จนน้ำใสใส มันวิ่งออกมา จากสองตาคนเก่ง อยากย้ำเตือนเธอ เก่งนักสักวันจะเสียใจ ใครกันจะช่วยเธอได้ เจ็บนี้ทำเอง ก็รับไว้เองอย่าโทษใคร ทนไปอย่างฉันสิเธอ (*),(*)