ทางจะไกลเท่าไร จะร้อนจะหนาวเท่าไรก็ไม่สน อยู่ไปวัน ๆ ไม่มีใครสักคน ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไร มองไปนอกหน้าต่าง ยังหาท้องฟ้าสว่างจากตรงไหน อยู่ตัวคนเดียวไม่เคยจะเหลียวใคร ก็ไม่เห็นใครจะเหลียวแล พอมาวันหนึ่งได้เห็นเธอ เป็นเธอคนเดียวที่ส่งยิ้มมา ใจเราที่มันไม่เคยจะเสาะหา กลับต้องมาอยู่ตรงนี้ เพราะเธอน่ารักฉันนั้นจึงได้มอง เพราะเธอมียิ้มที่ดูแล้วแสนจะสดใส เพราะเธอน่ารักเห็นแล้วมันน่าชื่นหัวใจ สงสัยฉันคงต้องยอมแพ้เธอ (เพราะเธอเท่านั้นที่ฉันนั้นอยากฝากหัวใจ สุดท้ายฉันคงต้องยอมรักเธอ) เสียงเธอที่ก้องผ่าน ฟังแล้วดูทุก ๆ อย่างช่างสดใส มีเธอคนเดียวที่มองแล้วชื่นใจ สงสัยฉันอาจจะรักเธอ
