ฉันรู้...ว่าฉันควรอยู่ตรงไหน ฉันรู้...และเจียมตัวเองตลอดมา ในสายตาเธอที่มองเห็น ฉันเป็นแค่คนไร้ค่า ทุกครั้งที่มองสบตา ฉันพบแต่ความห่างไกล เมื่อเธอเห็น...ฉันเป็นแค่เศษก้อนหิน เธอเห็น...ฉันเป็นแค่ดินแค่กรวดทราย ถึงแม้ในใจจะเจ็บช้ำ ฉันทำได้เพียงน้อยใจ ไม่พูดอะไรออกไป เรียกร้องอะไรจากเธอ แต่วันนี้ มีสิ่งนี้ อยากขอเธอ อย่าเอาฉันไปเปรียบกับเขา เพราะเรามันคนละคน หัวใจมันวัดกันไม่ได้ แต่จะรักเธออยู่เสมอ ถึงเธอจะโยนฉันทิ้งไป ฉันทำ สุดหัวใจ ได้แค่นี้ ( ถึงมันจะไร้ค่าก็รักเธอ ) ฉันรู้...ว่าฉันควรอยู่ตรงไหน ฉันรู้...และเจียมตัวเองตลอดมา ฉันพร้อมเป็นคนที่พ่ายแพ้ ขอเพียงแค่เธอรู้ว่า สิ่งที่ฉันเป็นตลอดมา ก็คือเป็นผู้ชายไร้ค่าที่รักเธอ เป็นเศษดินเล็กเล็ก แค่เศษทรายน้อยน้อย หัวใจและชีวิตที่มีให้เธอ มันยิ่งใหญ่
