คิดถึงเธอในตอนตื่น แค่ในทุกเช้า
ตอนสายก็อีกนิดหน่อย ตอนฟังเพลงเบา ๆ
เวลาที่พระอาทิตย์ตกก็อาจมีแอบเหงา
คิดอีกทีก็ตอนเข้านอน ไม่มากไปใช่หรือเปล่า
ก็คิดถึงไม่บ่อยแค่สองเวลา แค่นาทีที่หลับและเมื่อฉันลืมตา
ก็คงไม่ว่ากันนะมันหยุดไม่ได้
เธอไม่ต้องคิดถึงฉันเท่าที่ฉันคิดถึงหรอก
คำว่าคิดถึงทุกคำที่ฉันบอก เธอแค่รับไว้
ถ้าบังเอิญเธอนั้นมีเวลา ถ้าบังเอิญตรงนั้นไม่มีใคร
หากว่าเธอเหงาขึ้นมาเมื่อไหร่ เธอค่อยคิดถึงเมื่อสบายใจก็พอ
