มีเพียงความมุ่งมั่นในใจ ที่ใช้แทนคำตอบ ทุกครั้งที่มีคำถาม
ว่าสิ่งที่เฝ้าทำ ปลายทางอยู่ตรงไหน
ค่ำคืนที่ลมฝนกระหน่ำ คำถามยังคอยฉุด วันนี้ฉันควรหยุดดีไหม
แต่ทุกแรงเหนี่ยวรั้ง ยังแพ้ความเชื่อในใจ ที่มันไม่เคยสั่นคลอน
ฝ่าไปกลางพายุไม่หยุดยั้ง ปีกบางบางยังฝืนบินไป
ร่วงลงมาจากฟ้าสักกี่ครั้ง แต่ฉันก็ไม่เคยถอดใจ
สองมือยังมีแรงเหลือพอให้เอื้อมไปไขว่คว้า สองเท้ายังก้าวต่อไปสู่ปลายฟ้า
เหยียบไปบนขวากหนามที่มันรออยู่ ให้รู้ว่าฉันยังศรัทธา
สองตามองมุ่งไป มีหนึ่งหัวใจที่ยืนยัน ก็เพราะเธอคือคำตอบในใจฉัน
หยัดยืนเพื่อความฝันแม้ยังแสนไกล คำถามแม้ท้าทายไม่สำคัญ ฉันยืนยันด้วยหัวใจ
