ฟ้ามันปิด
แทบมองไม่เห็นดาว
ฝนมันตก
เหน็บหนาวเดียวดาย
อยู่ในหัวใจ
มองไปรอบตัว
ก็เหลือแค่ความวังเวง
ไม่เห็นมีใครสักคน
มันทรมานจริงจริง
เมื่อย้อนนึกถึงเรื่องคราวนั้น
ฉันรู้ ฉันรู้ ว่าทำผิด
ที่ทำให้เธอเสียใจ
จนเธอต้องคิดเดินจากฉันไป
มาในวันนี้ถึงได้เรียนรู้
ว่าการไม่มีเธออ้างว้างเพียงใด
บทเรียนนี้ยังตอกย้ำ
ข้างในใจ
ว่าความผิดของฉัน
เป็นความผิดของฉัน
