ห่างกันไปก็นาน แบบไม่รู้ว่าเพราะอะไร
อาจเป็นพรหมลิขิตขีดไว้
ผ่านเรื่องราวมากมาย สุขและทุกข์เราแชร์กันได้
แล้ววันหนึ่ง เราร้างไกล สิ่งที่เหลือก็แค่บทเพลง
ต่างก็ใช้ชีวิต ไปตามหนทางที่แตกต่าง
อาจมีบ้างที่ใจถามหา
นั่งคนเดียวเหงาเหงา หรืออยู่ท่ามกลางผู้คนมากหน้า
ก็ยังมีหยดน้ำตา เมื่อยินเสียงของเพลง เพลงหนึ่ง
* ทุกครั้งที่เพลงนั้นดังขึ้นมา
เสียงเพลงจะพาตัวฉัน ให้ย้อนเวลากลับไป
ทุกครั้งที่ฉันฟัง ฟังเพลงนั้นของเราเมื่อไร
