ถึงเวลาที่ใจไม่เคยต้องการ อยากหยุดมันไว้ไม่ยอมให้เลยผ่าน แต่มันคือชีวิตจริง
ฉันนั้นคงไม่สามารถลืมทุกสิ่ง แต่ในบางครั้งต้องยอมรับความจริง ว่าทุกสิ่งต้องเป็นไป
* จากกันไปแบบนี้ (แต่จากกันไปวันนี้) ดีแล้วสำหรับเรา ไม่ต้องยื้อ ไม่ต้องเหงา
และอ้อนวอนคุกเข่า ไม่ต้องเศร้า และกอดลาครั้งสุดท้าย
** ทิ้งแต่จดหมายไว้ให้เธอ ไม่อยากคิดถึงและรอเก้อ เธอต้องเข้าใจ
รักแต่ว่าฉันนั้นต้องไป ฉันต้องเดินทางไกลแสนไกล ทิ้งไว้แต่จดหมาย ขอโทษที่ไปไม่ลา
แล้วในตอนสุดท้ายถ้าเราพบกัน จะบอกเธอว่ารักเพียงคำสั้นๆ จากปากของฉันเอง
รอเวลาให้ฟ้านั้นพาบทเพลง บรรเลงให้เราได้พบเจอกันอีกครั้ง จะกอดเธอไว้ให้นานเท่านาน
